موضوع براى علم ) دارد سخن منطقيّون . پس همانا اين ( سخن ) نه الزام‌كننده‌اى برآن بوده و نه دليلى برآن است . نكات دستورى و توضيح واژگان موضوع علم الاصول : كلمه « موضوع » با مضاف‌اليه‌اش خبر براى « هذا » مبتداى محذوف بوده كه مشار اليه « هذا » نيز « اين مبحث » مىباشد . يعنى اين مبحث در رابطه با موضوع علم اصول مىباشد . يبحث عن موضوعات شتّى : ضمير در « يبحث » به « هذا العلم » يعنى علم اصول برگشته و كلمه « شتّى » به معناى پراكنده و گوناگون بوده و صفت براى « موضوعات » مىباشد . تشترك كلّها فى غرضنا المهمّ منه : ضمير در « كلّها » به « موضوعات شتّى » و در « منه » به علم اصول برگشته و اين عبارت صفت براى « موضوعات شتّى » مىباشد . و هو استنباط الحكم الشّرعىّ : ضمير « هو » به « غرضنا المهمّ » برمىگردد . فلا وجه لجعل موضوع الخ : كلمه « وجه » مبنى بر فتح و اسم براى « لا نفى جنس » و كلمه « لجعل الخ » خبر براى « لا » مىباشد . لجعل موضوع هذا العلم خصوص الادلّة الاربعة فقط : كلمه « جعل » مصدر و دو مفعولى كه اضافه به مفعول اوّلش « موضوع » و آن‌هم اضافه به « هذا العلم » شده و كلمه « خصوص » مفعول دوّم « جعل » و اضافه به « الادلّة » و « الاربعة » نيز صفت براى « الادلّة » مىباشد . و هى الكتاب الخ : ضمير ( هو » به « الادلّة الاربعة » برمىگردد .